NADCHODZĄCE WYDARZENIA
Wydawnictwo OIKOS
Strona główna Nie każdy chory dostanie rentę
Porady - ZUS
Jednym z najczęstszych nieporozumień pomiędzy ZUS a jego klientami są warunki przyznawania rent z tytułu niezdolności do pracy. Zdarza się, że osoby chore nie otrzymują renty mimo złożonego wniosku popartego odpowiednią dokumentacją medyczną. Dlaczego tak się dzieje? Nie wynika to bynajmniej ze złośliwości pracowników ZUS, ale z wyraźnie określonych przepisów ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Spróbuję je dzisiaj Państwu przybliżyć.
Pokaż/ukryj skróconą treść
Zgodnie z ustawą, aby otrzymać rentę z ZUS nie wystarczy być chorym. Lekarze orzecznicy ZUS nie badają bowiem stanu zdrowia swoich pacjentów, ale ich zdolność do pracy. Może się więc zdarzyć, że ktoś faktycznie chory może jednak wykonywać pracę, w której ta choroba mu nie przeszkadza. Przykładem niech będzie górnik, który w wyniku pracy pod ziemią nabawił się pylicy płuc. Z takim schorzeniem na przodek oczywiście powrotu nie ma, ale można wykonywać pracę, która nie wiąże się z wysiłkiem fizycznym - np. pracę biurową. Lekarz ma obowiązek wziąć to pod uwagę przy wydawaniu orzeczenia o zdolności lub niezdolności do pracy.
Poza tym samo orzeczenie lekarza do przyznania renty nie wystarczy. Trzeba spełniać również inne wymagania określone w ustawie: posiadać odpowiedni staż ubezpieczeniowy oraz złożyć wniosek o przyznanie renty w odpowiednim terminie od zakończenia okresów ubezpieczenia.
Staż wymagany do przyznania renty uzależniony jest od wieku, w którym powstała niezdolność do pracy i wynosi: 1 rok - jeśli niezdolność powstała przed ukończeniem 20 lat, 2 lata dla osób w wieku od 20 do 22 lat, 3 lata dla osób w wieku 22-25 lat, 4 lata dla osób w wieku 25-30 lat lub 5 lat w przypadku osób starszych.
Okres wymaganych pięciu lat w odniesieniu do osób powyżej 30. roku życia musi przypadać w ciągu ostatniego dziesięciolecia przed dniem zgłoszenia wniosku o rentę lub przed dniem powstania niezdolności do pracy.
Renta może zostać przyznana tylko wówczas, gdy niezdolność do pracy powstała w okresie podlegania ubezpieczeniu społecznemu lub emerytalno-rentowemu albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów. Dłuższą przerwę mogą mieć tylko osoby, które zostały uznane za całkowicie niezdolne do pracy, spełniają warunek posiadania wymaganego okresu składkowego i nieskładkowego oraz legitymują się co najmniej 20-letnim (w przypadku kobiety) i 25-letnim (w przypadku mężczyzny) okresem składkowym i nieskładkowym.
Jeżeli wnioskodawca nie spełnia tych warunków, ZUS niestety nie może mu przyznać renty, nawet jeśli stan jego zdrowia nie pozwala na podjęcie żadnej pracy, a lekarz orzecznik wyda orzeczenie o całkowitej niezdolności do pracy. W takiej sytuacji można złożyć wniosek do Prezesa ZUS o przyznanie świadczenia w drodze wyjątku. Nie ma jednak gwarancji, że taki wniosek zostanie rozpatrzony pozytywnie. Prezes ZUS nie decyduje bowiem o przyznaniu świadczeń wyjątkowych według własnego uznania, ale również podlega ograniczeniom określonym w ustawie emerytalnej.
data modyfikacji: 2008-02-24 12:28:25
Las Polski - aktualny numer
Polecamy