NADCHODZĄCE WYDARZENIA
Wydawnictwo OIKOS
Strona główna Z zagranicy 10/2019
Z zagranicy

Finlandia
Przeciętna powierzchnia zrębów zupełnych

Australia
Wzrost lesistości

Dania
Ubożenie roślinności dna lasu

Niemcy
Blisko 2 mln m3 wiatrowałów

Szwecja
Głos Sveaskogu w dyskusji o lasach państwowych

Pokaż/ukryj skróconą treść
Finlandia
Przeciętna powierzchnia zrębów zupełnych

W rodzinnych lasach prywatnych przeciętna powierzchnia zrębów zupełnych wynosiła w 2018 r. 1,3 ha w południowej części Finlandii i 1,9 ha w jej części północnej. W lasach innych niż rodzinne (lasy państwowe, lasy firm prywatnych i innych osób prawnych) było to 2,1 ha na południu i 3,1 ha na północy. Przeciętna wielkość fińskich zrębów zupełnych nieco wzrosła w ciągu ostatnich kilku lat. W 2014 r. wynosiła ona w lasach rodzinnych 1,2 ha na południu i 1,8 ha na północy.

Łączna roczna powierzchnia cięć użytkowania rębnego i przedrębnego stanowi w Finlandii ok. 1,5% obszaru wszystkich lasów gospodarczych. Na cięcia użytkowania rębnego przypada mniej więcej połowa pozyskania. Ok. 80% drewna przerabianego przez fiński przemysł drzewny pochodzi z rodzinnych lasów prywatnych.

Powierzchniowy udział cięć przerębowych i pokrewnych w fińskim pozyskaniu drewna wyniósł w 2018 r. do 3,4%. Odsetek ten podwoił się w stosunku do 2017 roku. W niektórych regionach wschodniej Finlandii wzrósł nawet do 12%. Markku Remes, specjalista z Fińskiego Centrum Leśnego (instytucja państwowa wspierająca leśnictwo niepaństwowe), przypuszcza, że wzrost ten był związany z koniecznością uprzątnięcia dużej ilości śniegołomów.

Do 2014 r. fińska ustawa o lasach zakazywała użytkowania rębnego drzewostanów, których drzewa nie osiągnęły odpowiednio dużej dymensji. Po nowelizacji ustawy zakaz ten zniesiono. Otworzyło to drogę do zwiększenia powierzchni zrębowych i tym samym zmniejszenia kosztów pozyskania drewna (mniejsza częstość przemieszczania kosztownych maszyn leśnych między powierzchniami). Erno Järvinen, menedżer ds. badawczo-rozwojowych w fińskim Centralnym Związku Producentów Rolnych i Właścicieli Lasów (MTK), uważa jednak, że obecne przepisy raczej nie spowodowały tego, że wiele wydzieleń jest traktowanych jak jeden blok cięć. – A to bym właśnie rekomendował. Małe wydzielenia stanowią problem z punktu widzenia rentowności gospodarki leśnej– mówi Erno Järvinen.

Źródło: www.smy.fi


Australia
Wzrost lesistości

Fot. www.pxhere.com

Zgodnie z raportem o stanie lasów w Australii, przygotowanym w 2018 r., powierzchnia leśna tego kraju wzrosła w okresie 2011–16 o 3,9%. Obecnie wynosi 134 mln ha. W ramach zrębowego sposobu zagospodarowania lasu pozyskuje się w tym kraju jedynie 9% drewna. Zdecydowana większość pozyskania (86%) przypada na gospodarkę przerębową i trzebieże. Zapas węgla zakumulowanego w australijskich lasach wynosił w 2016 r. 21,9 mld ton. Ok. 85% tej ilości było związane organicznie w lasach nieprodukcyjnych, 14% – w lasach produkcyjnych, a 1% – na plantacjach. W latach 2011–16 lasy pochłaniały 3,5% australijskiej emisji gazów cieplarnianych powodowanej przez człowieka.

Źródło: www.panelsfurnitureasia.com


Dania
Ubożenie roślinności dna lasu

Stan duńskich lasów jest oceniany jako dobry, maleje jednak różnorodność gatunkowa runa. Dowodzi tego ostatnie sprawozdanie z realizacji narodowego programu monitorowania środowiska przyrodniczego (NOVANA). Oznaki ubożenia w gatunki wykazuje runo czterech spośród dziesięciu zbadanych rodzajów siedlisk leśnych nawet w tych lasach gospodarczych, które są objęte unijnymi formami ochrony przyrody. Rasmus Ejrnæs, naukowiec z uniwersytetu w Aarhus i współautor sprawozdania, uważa za główną przyczynę uszczuplania się różnorodności gatunkowej duńskich lasów kontynuację ich użytkowania. Intensywna gospodarka leśna bazuje na gęstej więźbie. W rezultacie do dna lasu nie dociera wystarczająco dużo światła.

Duńskie Towarzystwo Ochrony Przyrody (DN) postuluje pozostawienie większej powierzchni lasów do spontanicznego rozwoju. – Jeśli mamy odwrócić obecny trend, ilość duńskich lasów naturalnie się rozwijających i wyłączonych z użytkowania musi zostać znacząco zwiększona – twierdzi Maria Reumert Gjerding, przewodnicząca DN.

Źródło: www.cphpost.dk


Niemcy
Blisko 2 mln m3 wiatrowałów

Wichury, które nawiedziły Niemcy w marcu 2019 r., pozostawiły w tamtejszych lasach ok. 2 mln m3 wiatrowałów. Najbardziej dotknięte żywiołem są landy Hesja i Saksonia (po 0,5 mln m3 szkód). W poważnym stopniu zostały uszkodzone także lasy w Saksonii-Anhalt, Turyngii, Dolnej Saksonii i Nadrenii Północnej-Westfalii (po 200 tys. m3). Oprócz świerków ofiarą wichur padły również w większej liczbie buki. Szkody mają najczęściej charakter rozrzuconych pojedynczo wiatrowałów, toteż prace uprzątające będą bardzo kosztowne.

Źródło: www.forstpraxis.de


Szwecja
Głos Sveaskogu w dyskusji o lasach państwowych

Wiele szwedzkich organizacji ekologicznych i przyrodniczych postuluje objęcie ochroną przyrody większej niż dotychczas powierzchni szwedzkich lasów państwowych i zarazem obniżenie wymagań ekonomicznych stawianych ich zarządcy – niegiełdowej spółce akcyjnej Sveaskog. Sama spółka Sveaskog uważa z kolei, że dyskusja o lasach nie powinna się ograniczać do zagadnień z kręgu ochrony przyrody i ekologii, ponieważ współcześnie kluczowe znaczenie mają również takie kwestie, jak ochrona klimatu i rozwój biogospodarki.

Sveaskog stara się tworzyć coraz lepsze warunki do dialogu o państwowym leśnictwie i zwiększać transparentność swoich działań. Niemniej jednak nie zawsze bywa jednomyślny z innym interesariuszami ochrony przyrody. Nie zgadza się np. z opinią, że przerębowy sposób zagospodarowania lasu jest idealną receptą na gospodarkę leśną. Zakrojone na dużą skalę przejście na przerębowy sposób zagospodarowania lasu może bowiem mieć poważne skutki dla zaopatrzenia społeczeństwa w surowiec drzewny i procesu dekarbonizacji. Przerębowa gospodarka leśna nie powinna być celem samym w sobie.

Odgórne ograniczenie ekonomicznej konkurencyjności Sveaskogu może na dłuższą metę przynieść negatywne rezultaty. Zdaniem Sveaskogu to właśnie możliwość jego działania na tych samych warunkach co inne przedsiębiorstwa leśne stymuluje doskonalenie zrównoważonej gospodarki leśnej w lasach państwowych.

Zgodnie z obowiązującą od 2002 r. strategią Sveaskogu 20% produkcyjnych lasów państwowych rosnących w położeniach niegórskich ma stanowić obszary chronionej przyrody. Sveaskog realizuje tę strategię w trojaki sposób: przez wyłączanie lasów produkcyjnych z użytkowania, tworzenie tzw. ekoparków (ogniska bioróżnorodności w stosunku do obszarów przyległych) i przez pozostawianie do spontanicznego rozwoju cennych obiektów przyrodniczych w lasach gospodarczych. Dobrowolną ochroną przyrody jest dziś w sumie objętych ok. 400 tys. ha szwedzkich lasów państwowych.

Źródło: www.sveaskog.se

Opr. A.S.

data modyfikacji: 2019-06-11 15:36:14
Las Polski - aktualny numer
Polecamy